Medewerkers

Onze campagnes worden gedragen door een enthousiast team waarin een grote diversiteit aan kennis en ervaring samengebracht is. Met de focus op gedragsverandering bieden wij onze klanten/cursisten inspiratie en concreet advies om stap voor stap een duurzamer wereld op te bouwen.

Tina Baert

Van opleiding ben ik ingenieur voor de scheikunde en de landbouwindustriën (de voorloper van de bio-ingenieurs). Via een omweg langs de bierbrouwerijwereld, ben ik in het 'ecologische circuit' terecht gekomen: eerst in de sector van de biologische landbouw en daarna als projectverantwoordelijke bij Ecolife. Tijdens mijn loopbaan heb ik me bijgeschoold op het vlak van milieu door een masters-opleiding in 'Environmental Management' te volgen. Ik wandel en fiets graag en geniet aldus volop van mijn autoloos bestaan.
Tina Baert

Bruno Verbeeck

"Na mijn opleiding sociologie in Leuven aan de slag gegaan als onderzoeker aan de KUL en nadien voor het steunpunt milieubeleidswetenschappen aan de UA. Vanuit die interesse voor beleid rond milieu en duurzame ontwikkeling bij Ecolife beland. Zal me binnen Ecolife onder meer bezighouden met interne milieuzorg voor allerlei doelgroepen. Verder werken rond ecologie, op fietsafstand van thuis, goeie vliegen in één klap!"
Bruno Verbeeck

Kristof Daniels

Op de wereld geworpen met de hulp van een zwart nonneke in de Kongolese brousse (Quel couleur a-t-il? Mais madame, il est blanc!) en met harde hand gevormd (nou ja) op het internaat van de paters Salvatorianen van het College in Hamont om na 5 jaar Rechten aan de Katholieke Universiteit Leuven nog steeds het licht niet gezien te hebben. Dan maar een beetje horeca gedaan en veel te veel IT maar altijd op zoek gebleven naar een job met een hart voor mens en milieu.... en gevonden bij Ecolife. Vermoedelijk aangenomen vanwege m’n jeugdige looks (ahum) voor het EcoSpot project voor jeugdhuizen, maar ondertussen ook al een beetje serieus geworden met het EcoTeam op het Werk programma. Geen typische ‘groene’ jongen (want nog steeds een véél te grote voetafdruk en een schrijnend gebrek aan conditie) maar niettemin zeer gedreven om mijn steentje bij te dragen en anderen hiertoe aan te sporen.
Kristof Daniels

Ingriet Engelen

In een ver verleden psychologe en offsetdrukster. Recenter mama van drie, eigenkrachtcoördinator en binnen ecolife klus-en opvrolijkdienst en wandelende agenda van oa ecodriving en het kansarmenproject. Fan van openbare speeltuinen bibliotheken gezelschapsspellekes in bed kroelen met mn kids als het niet te vroeg des ochtends is gekke dingen doen kleurenexplosies tegen muren en voorwerpen in huis timmer zaag breakouts intuïtieve haarknip (bak)fietsaddicted.
Ingriet Engelen

Ingrid Pauwels

Omdat natuur en milieu me reeds lang interesseren, studeerde ik biologie (KUL) en milieusanering (RUG). Na een jaartje bij de jongerenwerking van Actiegroep leefmilieu Rupelstreek, maakte ik de overstap naar Bond Beter Leefmilieu waar ik vijf jaar werkte als beleidsmedewerkster. Sinds 1995 geef ik mee vorm aan milieucampagnes van Ecolife, coördineer ik een aantal projecten en werk ik vormingspakketten uit. Mijn 3/5 job geeft me de ruimte om ook thuis te genieten van de kinderen en mijn volleybalpassie.
Ingrid Pauwels

Isabel Rainchon

Sociaal agoog van opleiding en na korte maar boeiende ervaringen in het jeugdwerk, op de provincie en in het onderwijs, op Ecolife terecht gekomen waar m'n ecologisch bewustzijn volop een plaats krijgt.
Binnen Ecolife ben ik hoofdzakelijk verantwoordelijk voor de projecten rond kansarmoede en ecologie én Tandem, het verenigingensteunpunt voor duurzaam lokaal beleid. In m'n vrije tijd ben ik verzot op rommelmarkten, zon en feestjes, kortom de zomermaanden.
Isabel Rainchon

Stijn Breurs

Na mijn doctoraatsonderzoek in de natuurkunde en theoretische ecologie (KUL en NIOO) besloot ik de wereld in te trekken: eerst de walvissen in Antarctica redden van de illegale Japanse walvisjagers, vervolgens enkele maanden vrijwilligerswerk in Afrika.
Tot mijn voorganger Jan Vrijens Ecolife verliet om te kunnen doctoreren. Dan hebben ze mij maar onmiddellijk aangenomen, waarschijnlijk omdat ik het niet meer in mijn bol zou halen om nog te gaan doctoreren. Dus nu zit ik terug achter een bureau zwaar rekenwerk te verrichten (en vol heimwee weg te dromen van het zeemansleven op die prachtige Zuidelijke Oceaan). Als projectverantwoordelijke voor het rekenwerk bereken ik de CO2-uitstoot en de ecologische voetafdruk van bedrijven, evenementen,...
In mijn vrije tijd schrijf ik over milieufilosofie en hou ik me bezig met het redden van de wereld. A game I can't win, but I like trying it.
Stijn Bruers

Steven Vromman

Sociaal Agoog. Begonnen in het jeugdwerk en via de derdewereldsector bij Ecolife terecht gekomen. Binnen Ecolife bezig met de coördinatie, het bedenken van nieuwe projecten en het zoeken van financies. Groot liefhebber van biologisch ijs en coach van de Ecolife ploeg voor de twintig kilometer van Brussel.
Steven heeft in 2008 zes maanden looopbaanonderbreking genomen om als Low Impact Man zijn eigen ecologische voetafdruk te verkleinen. Je kan zijn verhaal volgen via zijn blog.

Bert Bosmans

Na studies geschiedenis en automechanica, en zowat 7 jaar in de internationale auto-branche, hoog tijd voor verandering, maar toch als coordinator van het project eco-driving nog altijd iets rond auto's . Door in Leuven te komen werken - en dus met de fiets - verminder ik mijn ecologische voetafdruk met zowat 1/3, en met een tweede kind op komst is (heel) wat dichter bij huis werken meer dan welkom. Andere tijdsbestedingen : krant lezen, romans lezen, volleyball en fietsen, en met wisselend succes proberen de tuin en het huis een beetje toonbaar te houden.
Bert Bosmans

Tine Bosschaert

Omdat wetenschappen mij altijd al fascineerden, ben ik aan de opleiding fysica begonnen. Ik ben afgestudeerd in de sterrenkunde, maar beperk mij nu toch tot meer aardse activiteiten. Zo zal ik nu samen met Jan ecologische voetafdrukken berekenen. In mijn vrije tijd maak ik zelf kleren, fiets, lees en eet ik graag, jog ik soms , praat ik Antwerps en zit ik graag in cafeetjes.
Tine Bosschaert

Print deze pagina